Το γραψιμο ειναι η καλυτερη μορφη επικοινωνιας μετα τον ερωτα

σκεψεις, συνεντευξεις και κειμενα

Wednesday, March 21, 2007

Για την ΠΟΙΗΣΗ

Βάρα γερά τον νταγερέ, πιωμένε μου λεβέντη!
Κορδέλλα κόκκινη κρεμώ στον άγριο εσέ ζουρνά σου!
Φλουρί κολλώ στο στήθος σου, ξυπόλητηυ χορεύτρα!
Στρογγυλοπαίζει σου η κοιλιά κι ο κόρφος σου πετάει
τα μπρούτζινα γιορντάνια σου και τα χοντροβραχιόλια.
Παίζει το μαύρο μάτι σου, μαργιόλικο, μεγάλο,
και φέρνει ο λάγνος σου χορός την πεθυμιά της νύχτας!..

Κρασί ας μη παύσουν τ' άτακτα μουστάκια μας να στάζουν!..
Ε συ, πατέρα! Η κόρη σου 'πόψε το παραμύθι
θα μου είπει το τσιγγάνικο πα' στο προσκέφαλό μου!

Τσιγγάνικο
του ΚΩΣΤΑ ΒΑΡΝΑΛΗ

Παλιές αγάπες, αλησμόνητες. Γιατί η ποίηση μπορεί να φτιάχνει και εικόνες.

4 comments:

simon says said...

ΩΠΑ, ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΩΠΑ!
Τόση ζωντάνια αυτός ο άνθρωπος! Σε πόσους ποιητές μπορείς να φωνάζεις τα "ώπα" σου; Και πάντα αληθινός.
Μπράβο σου που θυμήθηκες τον μπαρμπα Κωστή.
:Ο)

Λεία Βιτάλη said...

Λυκάκι ήμουν σίγουρη ότι θα σου άρεσε. Είναι ξεχασμένος δυστυχώς αλλά είναι πάντα αγαπημένος. Σε μένα τουλάχιστον.

scalidi said...

αν σου πω ότι με τις λέξεις σε φαντάστηκα με τσιγγάνικη φούστα να ανεβαίνεις στα τραπέζια και να χτυπάς το ντέφι, τι θα πεις; όχι δεν παίρνω ληγμένα, ποίηση χωρίς ημερομηνία λήξης διάβασα μόλις. καλή σου νύχτα

Λεία Βιτάλη said...

Τι γράφεις καλή μου Σταυρούλα; Πώς να ομολογήσω την αλήθεια; Ρεζίλι θα γίνουμε κι έχω μια ρίζα μακρινή τσιγγάνικη που δεν λέει να μ' αφήσει στην ησυχία μου. Φιλιά.