Το γραψιμο ειναι η καλυτερη μορφη επικοινωνιας μετα τον ερωτα

σκεψεις, συνεντευξεις και κειμενα

Friday, May 11, 2007

Συνάντηση bloggers

Η συνάντηση για τα βιβλιοφιλικά blogs –ίσως λίγο πρόωρη κατά τη γνώμη μου- είχε πολλά θετικά αλλά και αρνητικά σημεία, πάντα σύμφωνα με τη γνώμη της γράφουσας.

ΤΑ ΘΕΤΙΚΑ

Οι εξαιρετικά καλογραμμένες εισηγήσεις

με σοβαρούς προβληματισμούς για το νέο μέσον που αφ’ ενός τόνισαν το στάδιο της προεφηβείας του (δικαιολογώντας τα όποια ατοπήματα ή αδεξιότητες των χρηστών) και αφ’ ετέρου προσπάθησαν να ορίσουν ένα πλαίσιο (θεωρητικό) μέσα στο οποίο η blogόσφαιρα θα μπορούσε να λειτουργήσει αποδοτικότερα στο μέλλον.

ΤΑ ΑΡΝΗΤΙΚΑ

Οι εξαιρετικά καλογραμμένες εισηγήσεις

που αφαίρεσαν από τη συνάντηση τη ζωντάνια του άμεσου και επικοινωνιακού λόγου, που πιθανώς θα μπορούσε να ζωντανέψει την ατμόσφαιρα μιας ομήγυρης που αποτελείτο από αρκετούς bloggers, τους οποίους χαρακτηρίζει ο άμεσος λόγος και μια καλώς εννοούμενη αναρχία.

Μερικές σκέψεις:

1. Oι «κανόνες» που διέπουν την blogόσφαιρα –η ελευθερία, η ισότητα, και ο αυθορμητισμός- δεν θα μπορούσαν να εξακολουθήσουν να υπάρχουν κάτω από τους κανόνες των παραδοσιακών μέσων.

2. Το μέσον είναι άναρχο και επειδή είναι άναρχο γι’ αυτό υπάρχει ως εναλλακτικό των ταμπελών και κανόνων.

3. Μέσα σ’ αυτό το άναρχο μέσον φέρει ο καθένας τον προσωπικό του πολιτισμό.

4. Οι πολύ νέοι άνθρωποι θεωρούν τα blogs «φυσική» προέκταση της επικοινωνίας τους με τους άλλους και συμπεριφέρονται μέσα σ’ αυτά με τον ίδιο τρόπο που επικοινωνούν και στην πραγματική ζωή.

8 comments:

ange-ta said...

Καλησπέρα Λεία μου,
καταρχήν χάρηκα πολύ που σε γνώρισα από κοντά, γιατί σε ξέρω από τα πολύ ωραία βιβλία σου, οπότε από "περσόνα" που ήσουν έγινες "φυσικό πρόσωπο". Α, λάθος, εσύ αφού γράφεις επώνυμα, δεν είσαι «περσόνα», αλλά «φυσικό πρόσωπο».
Πολύ άστοχη άποψη! Ακόμα δεν τους είχε περάσει από το μυαλό, ότι, όταν διαβάζεις ένα ανάγνωσμα , ένα κείμενο, ένα βιβλίο, το ποιος είναι ο συγγραφέας, σε νοιάζει μόνο κατά σύμβαση. Κατά βάση, δεν σε νοιάζει καθόλου. Αρχίζει να σε νοιάζει, αν η δημόσια παρουσία του προβοκάρει ή προσβάλει αυτά που υποστηρίζει. Αν όμως ένας συγγραφέας δεν έχει δημόσια παρουσία, λίγο σε νοιάζει. Θέλω να πω δηλαδή, ότι έπεσε μεγάλο βάρος στο ποιοι είμαστε. Ενώ στη πραγματικότητα, κανείς δεν νοιάζεται για το ποιοι είμαστε.
Ασε η άποψη, ότι τον Εκο τον γνωρίζουμε γιατί τον βλέπουμε και στην Τί-Βί, με κούφανε.
Εγώ λυπήθηκα για την εκδήλωση. Έμεινα με την αίσθηση, ότι κάτι δεν έχουν καταλάβει. Μάλιστα, κάτι δεν έχουν καταλάβει και από την πληροφορία που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο.
Όχι όλο το πάνελ των ομιλητών, όχι!! Μόνο οι δύο εξ αυτών, οι οποίοι δυστυχώς δώσανε και τον τόνο.
Εκείνο που με εντυπωσίασε είναι, ότι όλοι τους διαβάζανε από γραμμένα κείμενα! Επαγγελματίες του λόγου, περίεργο.

ioeu said...

Εξαιρετικά καλογραμμένη εισήγηση!

;)

industrialdaisies said...

(δεν ξέρω αν πρέπει να σας λέω κυρία Βιτάλη ή Λεία και για αυτό δεν θα βάλω προσφώνηση)
Καλημέρα λοιπόν!
Εγώ δεν ήμουν εκεί. Όσον αφορά όμως στο πώς συνδέεται η λογοτεχνία με τα blogs κατ'αρχάς νομίζω ότι είναι πολύ νωρίς ακόμα να οδηγηθούμε σε συμπεράσματα. Στην Ελλάδα, ειδικά, με την αυγή της νέας χιλιετίας άρχισαν να ξεπροβάλλουν blogs.
Διαβάζοντας σήμερα το πρωί εφημερίδα, η οποία είχε ένα μικρό αφιέρωμα σε αυτά, προβληματίστηκα. Κυρίως γιατί διαισθάνθηκα ότι από πολλούς και διαφορετικούς χώρους υπάρχει μία διάθεση να "προσεταιριστούν" την λειτουργία τους.
Είναι άλλο πράγμα, όμως, το ηλεκτρονικό βιβλίο κι άλλο η λογοτεχνία στον χώρο του internet. Είναι τεράστιο θέμα και δεν θέλω να καταχραστώ τη φιλοξενεία σας, κυρίως αφού δεν ήμουν κιόλας εκεί. Ελπίζω μόνο να μην επιχειρείται ένα "κουκούλωμα" τον εκδοτών και σε αυτόν τον χώρο.

Κατά δεύτερον σας γράφω για να σας πω το εξής (βασικά για αυτό ήρθα, αλλά είδα το καινούριο post και δεν μπορούσα να αντισταθώ, τα σκέφτομαι κι εγώ πολλές φορές αυτά). Πίστευα, βέβαια, πως θα έβρισκα το προηγούμενο post σας, αλλά δεν πειράζει. Σάββατο σήμερα. Κοιμήθηκα μέχρι τις 12:30, πρώτη φορά. Ξύπνησα με τον σύντροφό μου, κρουασάν και και καφές, εφημερίδα και τάβλι. Μυρωδιά από το γιασεμί μας, που παλεύει θαρραλέα σε ένα μπαλκόνι στο κέντρο, και συζήτηση. Ήδη ένα από τα ωραιότερα πρωινά Σαββάτου. Το βράδυ λέμε να κατηφορίσουμε στην έκθεση βιβλίου. Θα είστε εκεί; Θα χαρώ πολύ να σας γνωρίσω!
Φιλιά και καλό Σαββατοκύριακο!

Librofilo said...

Αγαπητή Λεία,θεωρώ μάλλον αποτυχημένη τη "Συνάντηση".Πρώτα απ'όλα συνάντηση δεν έγινε ποτέ,γιατί απειροελάχιστοι bloggers πήραν τον λόγο και ας ήταν μάλλον αρκετοί εκεί.Τι να πουν άλλωστε?Όταν ακούσαμε γιά "κανόνες","κείμενα-συγκείμενα"ή μήπως και "υπερκείμενα".Όταν έβλεπες την ενόχληση των "επωνύμων δημοσιογράφων/λογοτεχνών" από την "ανωνυμία" των bloggers.Όταν όλοι,ακόμα και ο Αλέξης που μίλησε πιό καθαρά απ'όλους,διάβαζαν το κείμενο τους από το χαρτί χωρίς να υπάρχει ο αυθορμητισμός που πρότιστα χαρακτηρίζει την διαδραστική επικοινωνία,τι παρεμβάσεις να κάνουν οι bloggers?Ευτυχώς που σηκώθηκε η Comp.Doll και είπε το απλούστερο των πραγμάτων."Εάν μ'αρέσει ένα βιβλίο θα το σχολιάσω στο blog μου,και θα το συζητήσω με τους σχολιαστές,όπως θα το συζητούσα στην παρέα μου".Έτσι απλά...Όσον αφορά την ελευθερία ή όχι του blogger,είναι θέμα κουλτούρας και φυσικής ευγένειας.Εάν είσαι "κάφρος" είτε blog κάνεις,είτε μόνο σχόλια βάζεις,είτε περπατάς στον δρόμο αυτό θα φανεί.
Κρίμα γιατί ήταν καλή ευκαιρία.Ελπίζω την επόμενη φορά:
-Να γίνει καλύτερη επιλογή χώρου
-Να είναι interactive,δλδ με ταυτόχρονη μετάδοση από το διαδίκτυο,ώστε να ρωτάνε και να συμμετέχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να παρευρεθούν.
-Να υπάρχει ίση αναλογία στο πάνελ,"ανώνυμων" και "επώνυμων" bloggers
Συγγνώμη γιά το "σεντόνι",εύχομαι καλό weekend

Λεία Βιτάλη said...

ange-ta
Κι εγώ χάρηκα που σε γνώρισα καλή μου και ελπίζω σύντομα να μας δοθεί η δυνατότητα να τα ξαναπούμε από κοντά.
Κάπου μπερδεύτηκε στην εκδήλωση η έκφραση "φυσικό" πρόσωπο καθώς ο ένας τη χρησιμοποιούσε με την φιλοσοφική, αν θέλεις έννοια σε αντιπαράθεση με την περσόνα, και ο άλλος με τη νομική έννοια του όρου. Αλλά είπαμε κάθε αρχή και δύσκολη. Μέχρι την επόμενη.

Λεία Βιτάλη said...

ioeu
Η υπογράμμισή σου, αγαπητέ Γιάννη, πρέπει να με οδηγήσει σε περαιτέρω προβληματισμό;

Λεία Βιτάλη said...

industrialdaisies
Καλή μου φίλη να με λες Λεία. Κατ' αρχήν χαίρομαι πάρα πολύ που έκανες σήμερα το πρωί τη μικρή σου επανάσταση κι άλλαξες τα πρωινά του Σαββάτου. Εύχομαι να είναι κάτι που θα επαναλαμβάνεις. Σχετικά με τα μπλογκς δεν πιστεύω ότι θα επιχειρήσει κανείς στα σοβαρά να τα προσεταιριστεί για τον απλούστατο λόγο ότι μοιάζουν με τη Λερναία Ύδρα. Αυτό όμως στην προκειμένη περίπτωση είναι καλό. Η Λερναία Ύδρα δηλαδή όχι ο προσεταιρισμός.

Λεία Βιτάλη said...

librofilo
Εν πολλοίς η ατμόσφαιρα της εκδήλωσης σε δικαιώνει αγαπητέ λίμπρο. Συμφωνώ με όσα γράφεις, άλλωστε πώς θα μπορούσα να διαφωνήσω αφού ήδη έχω εκδηλώσει τις απόψεις μου που συγκλίνουν.
Παρόλο που προσωπικά πιστεύω ότι η θεωρητική ανάλυση των βιβλιοφιλικών μπλογκς είναι ακόμη πρόωρη, διότι ο χρόνος ύπαρξής τους στη χώρα μας είναι ελάχιστος -δεν έχουν ουσιαστικά δοκιμαστεί- εντούτοις κάθε αρχή -εκτός από δύσκολη- είναι και ευπρόσδεκτη. Η επόμενη φορά κάπου αλλού -με μεγαλύτερη συμμετοχή- και κάπως αλλιώς -διαδικτυακά ίσως- θα δώσει τη δυνατότητα στο χώρο να εκφράσει απόψεις που κυριαρχούν και που δεν στάθηκε δυνατόν να διερευνηθούν καν. Αλλά ας μην είμαστε μίζεροι. Από κάπου πάντα εκκινούν τα σημαντικά. Στον λόγο υπάρχει αντίλογος. Ή, για να το εκφράσω σωστότερα, στον λόγο, μέσω των μπλογκς, ΤΩΡΑ υπάρχει αντίλογος. Που αυτό τι σημαίνει; Κατά τη γνώμη μου σημαίνει ότι ΚΡΙΝΕΤΑΙ Η ΑΥΘΕΝΤΙΑ. Ίσως η πιο μεγάλη "ζημιά" που κουβαλά αυτή η ζόρικη εκδοχή των "μέσων" είναι ότι από τη μια στιγμή στην άλλη καταργεί τη σύγχρονη αυθεντία! Ή δίνει τη δυνατότητα στον καθένα να την κρίνει και να εκφράσει έναν αντίλογο. Πότε άλλοτε στην ιστορία της ανθρωπότητας μπορούσε ο οποιοσδήποτε να κρίνει -με ή χωρίς ονοματεπώνυμο- τον όποιον γράφοντα δημοσίως; Αυτή είναι η μεγάλη δύναμη του μέσου. Και συγχρόνως αποτελεί και την αδυναμία μας να το υποστούμε. (Προς θεού δεν υπερασπίζομαι τους κακεντρεχείς κρίνοντες, φαντάζομαι αυτό είναι αυτονόητο).